เฝ้ารอคอยคนไกล ลัดฟ้าไปสุดแผ่นดิน
เป็นนกจะผกผิน ขยับปีกไม่ไหวหวั่น
รอวันนับวันคอย ผ่านเคลื่อนคล้อยให้เหหัน
น้ำตากลบหน้าพลัน ไร้ซึ่งสุขระทุกข์ตรม
เฝ้ารอและขอคอย มั่นมิถอยแม้ขื่นขม
ล้วนโลกอภิรมย์ ยินดียิ่งอย่างเนิ่นนาน
ดวงจิตประจักษ์แจ้ง สว่างแสงใจเบิกบาน
สวรรค์ร้องขับขาน สู่สันติสุขสมใจ
อดกลั้นคอยรอทน บันดาลดลให้ดั่งได้
พรั่งพร้อมจากภายใน ตัวผ่องพรรณแผ้วไพศาล