-
ไม่อาจหาญติชมใครให้ช้ำชอก
คุ้นเคยหรอกจึงกล้าเอ่ยเผยคำขาน
ค่อยเรียนรู้ด้วยใจรักจักชื่นบาน
คงไม่นานได้เสริมเพิ่มปัญญา
-
พวกเราล้วนนักเรียนรู้ผู้ยิ่งใหญ่
ด้วยหัวใจตรองตรึกการศึกษา
ร่วมแลกเปลี่ยนศิลปะวิทยา
เฉกต้นกล้ารอเติบใหญ่ใฝ่ปรานี
-
ธรรมทิพย์เป็นนักกลอนยังอ่อนหัด
ใช่เจนจัดมากมายไม่หน่ายหนี
ได้เพื่อนใหม่ให้นิยมชมยินดี
เป็นสุขที่ได้แบ่งปันฉันและเธอ...
ดอกไผ่
- สวัสดีค่ะ คุณจันทน์รักษ์
-
เข้าใจคิดดีค่ะ เมื่อก่อนเคยชอบแนะนำในเรื่องบทกลอน
โดยเฉพาะเสียงท้ายวรรค และข้อผิดพลาดให้เพื่อน ๆ ด้วยใจรัก
อยากให้เขาพัฒนา ปรากฏว่า "คนบางคนมีอัตตา ยิ่งเรียนสูงยิ่งอัตตามาก"
ไม่เข้าใจความปรารถนาดี รู้สึกเสียหน้าและเสียใจ จึงระวังตัวมากขึ้นค่ะ - บางท่านก็น่ารักยินดีและขอบคุณที่บอก...
-
อยากจะบอกว่าเขียนได้ดี แต่มีจุดที่ควรแก้ไขอยู่สองแห่งลองหาเองนะคะ
หรือลองไปอ่านการถอดบทเรียนเรื่องลีลาภาษากลอนค่ะ
http://gotoknow.org/blog/tham-tip2/434516
- ขอบพระคุณที่ให้เกียรติค่ะ