ขอบพระคุณ อ. ดร. พจนา - แย้มนัยนา

    ก็เขียนเล่าไปตามที่รู้สึก และที่นึกได้ครับ ขณะเดียวกันก็พยายามใส่รายละเอียดเกี่ยวกับสถานที่ลงไปด้วยบ้าง เพื่อประโยชน์อีกเล็กๆน้อยๆที่อาจมีต่อผู้ที่ "พลัดหลงเข้ามาอ่าน"

    หลังผมกลับถึงบ้านก็ติดตามสถานการณ์ทางวิทยุ ทุกอย่างก็เป็นไปตามที่ประเมินไว้ น้ำเอ่อท่วมสูง เพิ่มความเสียหายอีกมากมาย เสียงผู้คนโทรเข้ารายการ แจ้งความเดือดร้อน ขอความช่วยเหลือไม่ขาดสาย มีทั้งที่ควบคุมสติได้ และแทบเสียสติ  จนกระทั่งปิดสถานี ขณะที่ผมก็เกือบหลับคาบันทึกนี้เพราะคืนก่อนได้นอนเพียงสามชั่วโมง