ครั้งผมย้ายไปรับราชการที่ กองพันทหารราบที่ ๔ กรมทหารราบที่ ๑ มหาดเล็กรักษาพระองค์ ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ปี ๒๕๓๖ ก็นำความเป็นครูการศึกษานอกโรงเรียนจากต่างจังหวัดเข้าไปด้วย เสนอจัดตั้งกลุ่มทางไกล "อนนท์พัธนา" ขึ้นมีนักศึกษาเพิ่มขึ้นจนถึงประมาณ ๒๐๐ ราย อยู่มาวันหนึ่ง นศ.จำนวนหนึ่งต้องเดินทางไปราชการที่ ภูพิงค์ราชนิเวศน์ ด่วน ? มีปัญหาว่าใกล้สอบปลายภาคแล้ว ระเบียบมีอยู่ว่าต้องแจ้งเรื่องเปลี่ยนการสอบอย่างน้อย ๓๐ วัน ปรึกษาใครแล้วไม่มีช่วยได้เลยระเบียบก็คือระเบียบ เพราะเกือบครึ่งของทหารที่ไปราชการ เป็นนักศึกษา กศน. วันที่เครียดสุดสุด (พี่บุปผาฯ) การเงิน ศน.กทม.๒ บอกว่าให้ไปปรึกษาสุภาพสตรีหนึ่งเป็น ผช.ผอ.ย้ายมาจากนครนายก (ใจดีขึ้นมา ๒๐ % ละครับ) เพราะผมมาจากปราจีนบุรี
ที่สุด (พี่สาว) ผช.ผอ.บอกว่าให้ไปนำรายชื่อที่ไปราชการเชียงใหม่มา แล้วจะให้เจ้าหน้าที่ไปคุมสอบด้วยกัน
พี่น้องชาว กศน.ครับ ผมพ้นความรับผิดชอบทั้งมวลจากการที่ นศ.ไม่มีโอกาสสอบทั้งที่ผมไม่มีเจตนา ฯ ได้ เพราะสตรีผู้มีวิสัยทัศน์และความรับผิด...สูง จริงจริง
ผมจะทำหน้าที่ครู กศน.ต่อไป เพราะผมอายุ ๒๒ ยังจบ ป.๔ ด้วยความมุ่งมั้นอีก ๑๐ ปี ๔ เดือนต่อมา ผมได้รับครุศาสตรบัณฑิต (บริหารการศึกษา)
ด้วยรักและเคารพยิ่ง
ผม (จุ้ย) น้อง"ป้าแต๋ว" ครับ