สิ่งสำคัญอยูที่คือ "ใจ" ของเรา
ทำด้วยใจบริสุทธิ์ ไม่คิด ไม่หวังสิ่งใด
เห็นใครตกทุกข์ได้ยาก ลำบาก ขัดสน
บังเกิดจิตสงสาร คิดเข้ายื่นมือไปช่วยเหลือ
โดยไม่จำเป็นต้องให้ใครมาบอก มาถาม
ขณะที่ใจบังเกิดกุศลเช่นนี้
บุญนั้นจึงเป็นบุญที่บริสุทธิ์ อานิสงส์ก็จะมากด้วย
เพราะทำบุญด้วยใจบริสุทธิ์ สงสาร เห็นใจ เมตตา
อีกประการนึง ของการทำบุญแล้วได้บุญมาก
ก็คือ ทำบุญเหมือนโจร คือโขมยทำ แอบทำโดยไม่ให้ใครรู้เห็น
เหมือนปิดทองหลังพระ
ถ้าเราทำได้ถึงขั้นนี้ รับรองว่าบุญที่จะก็จะไม่รั่วไหล
และที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือ
พยายามอย่าเอาชีวิต เลือดเนื้อ ผู้อื่น มาทำบุญ
อันนั้นอย่าเข้าใจว่าเป็นบุญ อันนั้นทำบุญแต่ได้บาปสถานเดียว