คุณลุงท่านนั้นเป็นคนที่ขึ้นเครื่องบินครั้งแรก และได้รับการกำชับจากลูกสาวให้คอยมองภาพบรรยากาศทั้งหลายบนท้องฟ้าที่ไม่เคยมีโอกาสได้เห็นมาก่อน และคงจะไม่มีโอกาสอีกแล้ว ซึ่งเป็นสิ่งที่คุณลุงเคยฝันไว้และลูกสาวคุณลุงก็ต้องใช้แรงงานทั้งหลายกว่าจะให้ได้มาซึ่งเงินเพื่อซื้อตั๋วเครื่องบินเที่ยวและเลือกที่นั่งให้คุณลุงได้เป็นพิเศษ....หากนี่คือเหตุผลที่คุณลุงไม่อยากสละที่นั่งจากริมหน้าต่าง เราคงเข้าใจคุณลุงมากขึ้นนะคะ

ขออนุญาตแลกเปลี่ยนมุมมองกับพระคุณเจ้าด้วยค่ะ การยอมรับการตัดสินใจของผู้อื่นโดยไม่ตัดสินว่าผิดถูกคือสิ่งที่ทำให้เราเบา สบายด้วยค่ะ