แนวความคิดของผมคือ "ทำเรื่องง่ายๆ ที่เกษตรกรเข้าใจ เข้าถึง ได้ง่าย ทำเองได้ดีที่สุด"
บางอย่าง ที่เค้ายังไม่มั่นใจ ผมอาสา "ลงขัน" ทำด้วย ไม่เอากำไร ให้เกษตรกรมั่นใจได้ว่า
ไม่ทิ้งให้เค้าเดียวดาย อีกสิ่งหนึ่งที่ได้ก็คือ ผลลัพธ์จากเเปลงนาเกษตรกร จะบอกกับตัวเกษตรกรเองว่า "ดีกว่าวิธีการเดิมๆอย่างไร" จะต่อยอดขยายผลถึงเพื่อนบ้านในละเเวกใกล้เคียงได้ ...ให้เกิดความเชื่อมั่น
กรณีเมล็ดพันธุ์ อยู่ที่เจ้าภาพ ครับ เอกชนมีทุน ทำในรูปแบบธุรกิจหวังผลกำไร มีหน่วยงานวิจัยและพัฒนา มีหน่วยผลิต หน่วยส่งเสริม การตลาดครบวงจร มี ...
คำถามคือ ภาครัฐทำอะไร ปล่อยลอยแพเกษตรกรหรือไม่.
ทางรอด ในความเป็นจริง คือ "รอใครไม่ได้ รอไป รอมา มันจะอดตาย" ครับ เริ่ม จากรวมกลุ่มกันให้ได้ แล้วจัดการความรู้ การพัฒนาสายพันธุ์พื้นบ้านเดิมขึ้นมา เพื่อกำหนดเป็น place of origin เป็น village brand ครับ ส่วนจะทำได้แค่ไหนก็อยู่ที่
"วิสัยทัศน์ผู้นำชุมชน หรือหมู่บ้านครับ"