ก้อยังสับสนอยู่ว่าจะเลือกการหย่า หรือจะทนอยู่ต่อดีเพื่อต้วน้อย ความผิดมันอาจจะยังไม่ร้ายแรงแต่เหมือนเราต้องทนกับเรื่องนี้มาตลอด ปีกว่าๆแล้ว พอดีว่าไปเจออีเมล์ของเขาทั้งของบริษัทและส่วนตัวตอนคลอดน้องไปแล้ว 7 เดือน ว่าเขาคุยกับผู้หญิงคนหนึ่งมาตลอด 2 ปี ที่ทำงานด้วยกัน จนกระทั่งเราคลอดน้องได้ 7 วัน เขาส่งอีเมลล์ฉบับที่เราอ่านแล้วลืมไม่ลงและเสียใจมากกับคำพูดที่ว่าการแต่งงานโดนบังคับเพราะผู้ใหญ่เขาสารภาพรักซะหมดเปลือก แต่เรากลับไม่รู้เลยจนน้องได้ 7 เดือนจำได้ว่าเราร้องไห้เกือบตายเครียดหนักตลอด 1 เดือนจนเป็นโรคไทรอย์เป็นพิษ หลังจากนั้นมันทำให้เราประมวลภาพทั้งหมดที่เกิดขึ้น ว่าเขาดีกับเราแค่ไหน รักเราแค่ไหน รู้อะไรเกี่ยวกับตัวเราบ้าง รักลูกแค่ไหน เขารักลูกเพราะอะไร และคิดว่าเขาจะหยุดการกระทำแบบนี้ได้เหรอ คบกันมา 4 ปี แล้งแต่งงาน มีน้องแต่เหมือนชีวิตพึงเริ่มต้นแต่เริ่มไม่ได้ดี มันก้อพังแล้ว เลยไม่รู้ว่าจะเอายังงงัย ตอนเกิดเรื่องเราขอหย่าแล้ว 2-3 ครั้ง แต่เขาไม่หย่าเขาบอกว่าในหัวเขาไม่มีความคิดในเรื่องนี้ แต่เราทนอยู่กับผู้ชายที่ทรยศ แล้วบอกเราแค่ว่าเขาทำไปด้วยความคึกคะนอง อย่างงั้นเหรอ