อาตมาเองเคยอ่านในบันทึกของนศ.คณะศึกษาศาสตร์ ในมหาวิทยาลัยบางแห่ง เขามีความเข้าใจว่า การให้ทานของพระเวสสันดร เป็นการละเมิดสิทธิมนุษชน ทำให้เกิดการเคืองในจริยาและการบำเพ็ญบารมีของพระโพธิสัตว์ อาจารย์ก็ช่วยอธิบายประเด็นนี้ให้นักศึกษาเข้าใจในพุทธศาสนาด้วยนะ ตอนนั้นอาตมาไม่มีเวลาเลยไม่ได้แสดงความเห็นไว้ แต่เมื่อมีเวลาได้พูดที่ไหน มักจะนำกรณีนั้นมาพูดอยู่เสมอ ว่าที่พระเวสสันดรให้ทานกัณหา -ชาลีแก่ชูชก ที่เห็นได้ชัดเจนในตอนนั้นเลย ก็เพราะความรัก ธรรมดาของพ่อแม่ที่ดี ย่อมไม่อยากให้ลูกตนเองลำบากด้วย การอยู่ที่เขาวงกต ไม่มีอาหารการกินที่สมบูรณ์ ต้องกินผลไม้ นอนในอาศรม กัณหาชาลีก็ยังเด็ก แทนที่จะได้รับความสะดวกสบายในฐานะพระนัดดากษัตริย์ แต่ต้องมาอยู่ในป่า การศึกษาก็ไม่ได้รับ เมื่อให้ทานแก่ชูชกแล้ว ยังตั้งค่าไถ่ตัวไว้สูงมาก นั่นแสดงให้เห็นถึงพระปัญญาและความรักของพระเวสสันดร ธรรมดาพระเจ้าสญชัย พระองค์เป็นกษัตริย์ย่อมมีหูตาที่กว้างไกล ย่อมทราบว่าชูชก ไปขอกัณหาชาลี พระองค์ก็ทรงไถ่ตัวไว ตามท้องเรื่อง หรือถ้วจะว่าเพราะพระโพธิญาณ ก็ใช่อยู่แต่ต้องอธิบายกันยาว ตอนที่อาตมาอ่านเจอ ความเห็นเรื่องละเมิดสิทธิมนุษย์ชน ยังเป็นห่วงเลย และที่เขาเข้าใจแบบนั้นไม่ใช่คนเดียว เป็นเกือบทั้งห้อง ยังเป็นห่วงอยู่ว่า อาจารย์คนที่สอนนศ.พวกนี้ จะอธิบายให้นศ.เข้าใจในพระพุทธศาสนามั้ยนะ เรื่องนี้จึงฝากอาจารย์ให้เน้นย้ำด้วย จักเป็นประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนามาก.