P

สวัสดีครับพี่บ่าว

  • ขอบคุณพี่บ่าวมากๆ เลยครับ
  • แบบนี้ต้องขอกลอนหนึ่งบทสองบท มาเพิ่มเติมแล้วครับ เพื่อทำใจให้เย็นในหน้าร้อนครับผม
  • เห็นด้วยครับ เรื่องเพลงของคุณแจ้ ก่อนนอน ผมเคยสังเกตตัวเอง คืนไหนไม่คิดวุ่น นอนปั๊บหลับทันทีไม่เกินสองนาทีหลับแน่นอน แต่วันไหนมีเรื่องให้กังวล แล้วนอนคิดแล้วตัดออกไปทีละเรื่องๆ จนเหลือเรื่องเดียว แล้วโยนเรื่องนั้นทิ้ง ก็หลับเหมือนกันครับ 
  • มีเรื่องเล่าอันหนึ่งไม่รู้เกี่ยวไหมครับ 
  • ตอนเด็กๆ ผมเคยปืนขี้นต้นขี้เหล็ก แล้วเอาดอกขี้เหล็กมาต้มขายที่ตลาดครับ (เด็กบ้านๆนะครับ ลูกชาวนา ชาวไร่ ต้องหากินแบบนี้ครับ) แต่ต้นขี้เหล็กบางต้นนี่ก็สูงเหมือนกันครับ แต่สูงหน่ะไม่ใช่ปัญหา ปัญหาอยู่ที่ต้นขี้เหล็กจะมีรังมดแดง กระจายอยู่ทั่วต้น แต่ปัญหาคือตัวมดแดงนี่ซิครับ เต็มเหมือนกันเดินไปเดินมา
  • ตอนแรกๆ ตัวไหนกัดก็ปลดทิ้งทันที มาหลังๆ ทาปูนขาวที่ตัวเราก่อน ก็มดแดงก็เกาะไม่ติดพอไต่ขึ้นมา มดก็หล่นตกลงไป (มดตกไม่ตายนะครับ) แต่หากตัวไหนได้กัดแล้วฉี่ประกอบกับปูนขาวนะครับ ยอดจะแสบคัน จี๊ดๆ เลยครับ
  • มาหลังไปคุมที่ใจแทนครับ คือกัดก็กัดไป เดี๋ยวลงไปปลดก็ได้ขออย่างเดียวอย่างให้วิ่งเข้าในกางเกง (ห้าๆๆ)
  • พอไปคุมที่ใจแทน หยิบความเจ็บปวดนั้นทิ้งเอาไว้ เน้นเป้าหมายคือช่อดอกขี้เหล็ก สบายใจกว่ากันเยอะเลยครับ เพราะเมื่อก่อน นี่ตอนเจ็บนี่ พาลจะคิดว่าต้องตัดรังมดแดงนั่นไปเผาไฟด้วยซ้ำครับ จะได้สาสมในความเจ็บปวดแบบแก้แค้น แต่ไม่หรอกครับ เพราะเค้าก็มีประโยชน์ คือว่าเค้าจะเฝ้าดอกขี้เหล็กให้เราด้วย เผื่อคนอื่นจะมาชิงเอาไปเสียก่อนครับ สบายดี ห้าๆๆๆๆ (หวังว่าไม่เข้าข่ายซาร์ดิสม์นะครับ) ยิ้มๆ
  • ขอบคุณมากครับ