กรณีดังกล่าวคงพบเห็นได้ทั่วไปในสังคมไทย เพราะคนไทยไม่ค่อยมีจิตสำนึกในเรื่องลิขสิทธิ์ การลอกเลียนแบบ การนำสิ่งที่ผู้อื่นคิดไว้มาเป็นของตัวเองพบได้ตั้งแต่ในสินค้าอุปโภคบริโภค ไปจนถึงเทคโนโลยีชั้นสูง หากมองผลกระทบกับสังคมคงมองได้ 2 มุม คือในแง่บวกคือคนธรรมดามีโอกาสเข้าถึงเทคโนโลยีได้ง่ายขึ้น หรือพุดง่ายๆคือคนจนก็สามารถใช้ของแพงได้ ในแง่ลบก็น่าเห็นใจเจ้าของผลงาน สู้อุตส่าห์เค้นสมองคิดแทบแย่ กลับถูกมือดีมาฮุบไปเสีย ในอนาคตก็จะทำให้ขาดกำลังใจในการรังสรรค์สิ่งใหม่ๆ และอาจเสียโอกาสทางเศรษฐกิจไปด้วย ถ้ามองทางด้านจริยธรรมก็คงผิดเต็มประตูที่เอาของที่ไม่ได้เป็นเจ้าของมาทำประโยชน์ ถึงแม้ของนั้นโดยเบื้องแรกเจ้าของให้เป็นสาธารณะประโยชน์ก็ตาม ออกจะผิดมารยาทไปหน่อย โดยทั่วไปเรามักขออนุญาติหรือกล่าวอ้างถึงผู้คิดผู้ประดิษฐ์ เพื่อเป็นการให้เกียรติ ยกย่องตามสมควร