สวัสดีค่ะ อ่านแล้วจินตนาการตามจำเลยที่วิ่งกระเจิดกระเจิงไปคนละทิศ ตอนคุณ meepole เดินออกมาจากบ้านพวกเขาคงกำลังปรึกษากันว่าจะแก้ไขสถานการณ์อย่างไรกันดี แต่พอได้ยินเสียงขึงขังออกมาจึงขอไปตั้งหลักก่อน ว่าไปแล้วเขาก็สามัคคีกันดีนะคะทำให้จับมือใครดมไม่ได้ มีพวกเขาอยู่ในบ้านก็ดีค่ะช่วยฝึกตัวเราเองได้ ที่บ้านมีแมวสองตัวเวลาเขาทำบ้านเลอะทีไร ถึงบ้านเราก็ต้องทำความสะอาดทุกที บางทีก็ถามว่าใครทำไม่เห็นมาช่วยเลย พอหันไปมองเขานั่งทำตาแป๋ว ไม่รู้ไม่ชี้ ความเป็นตัวเขา บวกความรักที่เรามี เราก็ต้องทำความสะอาดต่อไป ทุกอย่างกลับคืนสู่สภาพปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ว่าแต่ว่าถ้าเราให้อภัยทุกคนได้เหมือนที่เราให้อภัยเจ้าตัวสี่ขาในบ้านได้ ไม่ว่าคนสองขาจะมาทำอะไรให้เรา จะดีมากค่ะ