- ขอบคุณมากๆค่ะคุณผู้ไม่ประสงค์ออกนาม
- คุณผู้ไม่ประสงค์ออกนาม เล่ากระชับแต่เห็นภาพดีจัง ต้องไปหามาดูแน่ค่ะ เป็นประโยชน์แก่เด็ก(นักศึกษา)ด้วยค่ะ อยากให้เด็กวิเคราะห์การดัดแปลงเนื้อหาและบทภาพยนตร์
- หนังฮ่องกงหลายๆเรื่องเก่งมากเรื่อง co-incident ที่บีบคั้นจิตใจ (และสมเหตุสมผลกว่าละครหลังข่าวบางเรื่องของเรา) ทั้งหนังจอใหญ่และหนังทีวี ยิ่งได้มือเก๋าอย่าง หลิวเต๋อหัว และ เหลียงเฉาเหว่ย มาร่วมงาน งานไหนงานนั้น ขายดีทุกที
- สมัยสาวๆ ดิฉันปวดใจมากเวลา(ถูกบังคับโดยปริยายให้)ดูหนังหนังบนรถทัวร์ คือลูกพี่เขาเลือกเรื่องได้โหดกระจาย ตลอดร้อยยี่สิบนาที เสียงคุณมาเฟียยิงกันก็ยังดังสนั่นกลบเสียงคุณ Bee Gees ในซาวนด์อะเบาท์ของดิฉันเกือบมิด
- อย่างไรก็ตาม ดิฉันก็ยังคงประทับใจหนังเรื่อง ผู้หญิงข้าใครอย่าแตะ และ หลิวเต๋อหัวอยู่เสมอ ถึงแม้ดูแล้วยุงจะชุมไปหน่อย เพราะเพลงเพราะมากอะค่ะ :) หลายเรื่องที่ เหลียงเฉาเหว่ย แสดงก็เป็นหนังที่ไม่น่าพลาด แต่ดิฉันก็ยังติดภาพเขาใน อุ้ยเสี่ยวป้อ นะคะ
- และดิฉันชอบดูหนังจีนทีวีมากนะคะ (เมื่อสิบปีที่แล้ว อ่า...อาจบวกเพิ่มได้อีกห้าปี :) ) ร้องเพลงตามได้หมดแต่แปลไม่ออก อิอิ แล้วก็ได้เห็นภาพสะท้อนอะไรบางอย่างเกี่ยวกับตำรวจในหนังฮ่องกงเป็นความถี่ซ้ำๆ แต่ยังถอดรหัสไม่ออกอะค่ะ
- สุดท้ายนี้ อยากบอกว่าดิฉันนึกยิ้มทุกทีที่เห็นนามแฝงของคุณนะคะ เท่ดี เคยเขียนบทความ(ที่คล้ายๆเรื่องสั้น) เมื่อนานมาแล้ว ใช้ชื่อตัวละครว่า 1.ผู้ไม่ประสงค์จะออกนาม 2. ผู้ประสงค์จะไม่ออกนามแต่อยากออกความเห็น และ 3. ผู้ไม่ประสงค์จะออกความเห็นแต่อดไม่ได้ เขียนเองอ่านเองแล้วก็ขำเองค่ะ
- ขอบคุณมากๆสำหรับบันทึกนี้นะคะ ดีใจจังที่ได้คุยกับ "คอเดียวกัน"อะค่ะ อยากรู้จังว่า อ่านเอนเตอร์เทน กับสตาร์พิค ด้วยไหมคะ ? :)