ขอขอบพระคุณมากครับคุณครูโสภณ เปียสนิท

......

กระผมเข้าใจคำว่า ศรัทธา จากท่านอาจารย์ประมวล เพ็งจันทร์ ที่ท่านได้เดินค้นหามิติทางจิตวิญญาณแห่งการให้ด้วยดวงใจ

.........

การเลือกเครื่องมือในการค้นหามิติดังกล่าวของท่านอาจารย์ประมวล เพ็งจันทร์ (ขออนุญาตเอ่ยนาม) ท่านอาจารย์ได้เลือกการเดิน

........

เช่นเดียวกัน กระผมได้เลือกการปั่นจักรยาน และการปั่นจักรยานได้พาเราพี่น้องไปพบกับมิติแห่งความศรัทธาด้วยปิติสุขที่เป็นเรื่องทางจิตวิญญาณได้อย่างลึกซึ้งเช่นกัน

.........

จะเห็นว่า ทำไมต้องปั่นจักรยานไปบริจาคจักรยาน สิ่งที่เราได้ร่วมพลังใจกันนี้ ไม่มีการบังคับ ไม่มีการเรียกร้อง มีผู้สูงวัยจนกระทั้งผู้แรกเริ่มทางจิตวิญญาณ เราเคียงข้างกันไปด้วยความศรัทธา กระผมมีความเข้าใจในคำสอนของท่านอาจารย์ประมวล เพ็งจันทร์ และเชิญชวนให้เราเดินบนวิถีแห่งการสืบค้นความหมายทางจิตวิญญาณ

.......

พอดีคุณครูนำเสนอเรื่องการออกกำลังกาย ทางจักรยาน กระผมเลยขอเชื่อมโยงการปั่นจักรยานทางจิตวิญญาณให้ทุกท่านทราบถึงความหมายในการปั่นจักรยาน เราข้ามขุนเขา เราก้าวข้ามอุปสรรค ก้าวไปด้วยเสียงหายใจอย่างเป็นจังหวะ สูดลมหายใจด้วยความลึกซึ้ง ยามเมื่อความเหนื่อยเหนือความหมายทั้งปวงวิ่งถาโถม เราไม่มีความคิดย่อท้อเลี่ยงถอย ปั่นไปตามจังหวะแห่งความเป็นสมาธิจิตอย่างยิ่ง

.......

เดินข้ามขุนเขา ปั่นข้ามเวลา ภูผายังช่วยยกศรัทธาให้สูงส่ง

.....

ขอขอบพระคุณมากครับ คุณครูโสภณ เปียสนิท ที่เข้ามาให้พลังใจแด่จักรยาน ครับ