เรียนท่านผอ. ..

หนูบ่ฮู้ แม่นสิน่าละอาย เข้าข่ายไร้ศักดิ์ศรี บ่มีเกียรติ .. หื้อหายไปไกลๆ ปู๊นๆ ค่ะ :)

ฝันไว้ว่าต่อไปแนวโน้มการศึกษาใหม่ น่าจะลงไปเรียนรู้กับชาวบ้าน ปราชญ์ชุมชน พ่ออุ๊ย แม่ใหญ่ ลุงไข่นุ้ย ป้าเขียว ทิดหำ อำแดง อาอวบ น้องอิ่ม คงมีความสุข สบายใจ ไร้กังวล ไม่หม่นหมอง หน้าตาผ่องใส ไร้มลพิษ ชีวิตสงบ อบอุ่นมิตรภาพ มากกว่านะคะ

เพราะคุณค่าของชีวิต อยู่ที่การปฏิสัมพันธ์กับสังคม ธรรมชาติ อย่างกลมกลืน เกลียวแน่น .. ส่วนเจ้ากระดาษ มีไว้แขวนโชว์ โก้ๆ สุดท้ายก็ต้อง ติดดิน อิงบ้านเกิดค่ะ :)

ส่งกำลังใจ คุณครูๆ เพื่ออุดมการณ์กับการงานที่ยิ่งใหญ่ ทุกๆ ท่านด้วยจิตคารวะค่ะ