พระไตรปิฎกแปลไทย ความหมายอาจตกหล่น เป็นไปได้ เพราะการแปลแบบไม่รู้ความหมาย เช่น สุกรมทฺทวะ ที่แปลว่าเนื้อหมู่อ่อน แต่ก็ยังมีบางท่าน แปลว่า เห็ดชนิดหนึ่งที่หมูชอบกิน หรือน่าจะแปลง่าย ๆ เห็ดหมู แต่อย่างไรก็ตามหลักธรรมที่บริสุทธิ์ยังเชื่อได้ แม้บางสูตร บางข้อ ก็ไม่น่าเชื่อถือ ก็คิดไว้ก่อนว่าปัญญาเรายังไม่ถึง เหมือนอย่างฝนตกครั้งหนึ่ง พระสารีบุตรสามารถนับได้ คนทั่วไปที่มีกิเลสหนาปัญญาทรามจะไปเชื่อก็ไม่ได้ แต่ผู้มีปัญญาทำฌานหรือวิปัสสนามาแล้วเขาไม่สงสัยกันเลย หรืออย่างเจ้าชายสิทธัตถะประสูตรแล้วเดินได้ ๗ ก้าวยิ่งไม่น่าเป็นไปได้ ทั้งที่หลักฐานในพระไตรปิฎกและอรรถกถาก็มี ไม่เฉพาะเจ้าชายสิทธัตถะหรือพระพุทธเจ้าของเรา แม้พระพุทธเจ้าองค์อื่น ๆ หรือทุก ๆพระองค์ก็เดินได้ เหมือนกันหมด และพูดได้เหมือนกันหมดว่า เราเป็นเลิศในโลกฯ หรือเรื่องทวีปทั้ง ๔ เราก็ไม่รู้ว่า อีก ๓ ทวีปนี้อยู่ที่ไหน แต่ไม่ใช่โลกเรานี้แน่ เพราะมีอายุเป็นพันปี จึงเป็นเรื่องอจินไตย คือสิ่งที่ไม่ควรคิด ใครที่คิดมากจะถึงความเป็นคนบ้า(พระพุทธเจ้าทรงตรัสไว้) ส่วนตัวอักขระ ตัวเลขที่ผิดก็มี ก็เพราะจะเดากันได้ อภัยกันได้ เพราะจำนวนมาก อย่างที่ว่า ๒๒.๐๐๐ กว่าหน้า แต่อย่างไรก็ตามอาจจะมีบ้างที่ความหมายอาจตกหล่น แต่ไม่ควรจะถือเป็นประมาณ เพราะหลักธรรมมีมากถึง ๘๔.๐๐๐ ข้อ เหมือนเราจะกินมังคุดคงไม่มีคนไหนที่กินทั้งเปลือกหรอก หลักธรรมทั้งหมดนี่สรุปเหลืออยู่ข้อเดียวคือ "ระวัง.." ที่เรารู้กันคือไม่ประมาท อุปมาเหมือนรอยเท้าช้าง รอยเท้าของสัตว์ชนิดใดๆ ก็ไม่ใหญ่ไปกว่ารอยเท้าช้างเป็นแน่ ดังพระพินัยกรรมของพระสังฆบิดาที่ทรงตรัสไว้ก่อนจะปรินิพพานว่า " ภิกษุทั้งหลาย... บัดนี้เราขอเตือนพวกเธอทั้งหลายให้รู้ว่า สังขารทั้งหลายมีความเสื่อมไปเป็นธรรมดา ท่านทั้งหลายจงยังประโยชน์ตนประโยชน์ท่านให้ถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาทเถิด นี้แล เป็นพระวาจามีในครั้งสุดท้ายของพระตถาคตเจ้าแห่งเราทั้งหลาย"