มันเป็นธรรมชาติของคนเห็นแก่ตัวครับ กับสิ่งที่ตัวเองทำไม่ได้ ก็กลัวว่าจะมีความผิดของตัวเอง ก็พยายามจะโยนความสิ่งนี้ที่ตัวเองไม่ได้ทำให้เป็นความรับผิดชอบของคนอื่นไปชะ จะได้ให้ตนนั้นถึงแม้ไม่ได้ทำยังดูดีอยู่ โดยการยกตัวอย่างเปรียบกันระหว่างที่โน้น ทำให้ ทำไมที่นี้ไม่ทำให้ อยากถามสักนิดว่า "หากทุกที่เหมือนกันหมด สิ่งมีชีวิตจะมีการพัฒนาการไปทำหอกอะไรครับ" คนที่จะเจริญก้าวหน้า คือคนที่ยอมรับความผิด นำความผิดนั้นมาแก้ไขปรับปรุง มองหาความผิดของตัวเองให้เจอ เหมือนนักวิทยาศาสตร์ทดลองสิ่งต่าง ๆ แม้ผิดในครั้งแรก มองให้มันเป็นบวก คือ เราก็ได้องค์ความรู้เพิ่มอีกหนึ่งอย่าง ถ้าการจะเป็นครู "สอน" คนอื่น แต่กลับ "ไม่กล้า" ที่จะสอนตัวเอง ให้สำนึกในสิ่งที่ควรสำนึก แสดงว่าก็คงเป็นแค่คนที่ทำอาชีพ "ครู" แต่ไม่ได้เป็น "ครูมืออาชีพ" ซึ่งต้องปลูกฝังความกล้ารับผิด รับชอบ ไว้ในจิตใต้สำนึก สามัญสำนึก แสดงออกมาให้ลูกศิษย์ลูกหาได้เห็นเป็นตัวอย่างด้วย....