ครูบาเปิ้นมีบุญบารมีนัก อย่างตี้หมู่เฮาฮู้ๆกั๋น ขนาดว่าเปิ้นมรณภาพไปเมินแล้วต๋อนครูดาหลาเป๋นนักเรียนยังได้หันจาวบ้านแม่ตืน(บ้านเฮาฮ้องว่ายาง) มาจ่วยกันเอาขอบกมาเผ้วหญ้าตี้วัดพระธาตุหริภุญชัย เมื่อสะอาดเรียบร้อยแล้วก็ยกขบวนไปต่อตี้วัดจามเทวี เพราะว่าหันเปิ้นมากันนักหลายจ้วยกั๋นแต้ๆ และถ้าเสร็จแล้วคงยกขบวนไปพัฒนาวัดอื่นๆตี้ครูบาเปิ้นเกยสร้างมาก่อน คนตางอื่นก็หันว่าเป็นมีบุญนักจะกึดสร้างอะหยังก็มีคนมาช่วยกัน ขนาดสร้างถนนขึ้นดอยสุเทพยังใช้เวลาแค่ห้าเดือนกึ่ง แถมบ่มีงบประมาณของราชการสักสตางค์....
อู้เรื่องวัดวาแล้ว อิ่มบุญอิ่มอ๋กอิ่มใจ๋แล้วก่....สบายใจ๋เนาะ
