ในความคิดตนเอง ..ไม่เชื่ออย่าลบหลู่..เป็นการเตือนไม่ให้บุคคลมีความประมาท.. แต่สอนให้รู้จัก... ใช้ความคิด.... พิจารณาให้ดีเสียก่อน...แล้วค่อยตัดสินใจ..... แต่คำพูด/ปรากฏการณ์นั้นๆ อาจเป็นสิ่งที่สูงเกินกว่าภูมิปัญญาของคนทั่วไปจะทราบได้ เพราะบางความเชื่อ เช่นคำสอนทางศาสนา ถ้าบุคคลไม่มีความเชื่อ อาจพูด/ตอบโต้โดยไม่ทันยั้งคิด อาจเป็นการปรามาสโดยไม่รู้ตัว จะเป็นบาปกรรมต่อบุคคลนั้นเสียเปล่า ดังนั้น เราไม่ควรเหมารวมทุกปรากฏการณ์ว่าเป็นสิ่งที่...ไม่เชื่ออย่าลบหลู่...ไปเสียหมด เราควรพิจารณา...แยกแยะ..ให้ดีเสียก่อน...ถ้าเป็นสิ่งที่เป็นสัจจธรรม..ก็ย่อมปฏิเสธไม่ได้... แต่ถ้าพิจารณาแล้วไม่เป็นจริง...เป็นอกุศล..เบียดเบียนผู้อื่น....เราย่อมคัดค้านได้...............