ความล้มเหลวอีกประการหนึ่งก็คือ การที่เราไม่มีขีดความสามารถในการวิเคราะห์แยกแยะความแตกต่างระหว่างความสำคัญของอาคารกับนั่งร้านได้

บ่อยครั้งที่เห็น เราให้ความสำคัญกับนั่งร้านมากกว่าตัวอาคาร ใช้นั่งร้านที่มีเทคโนโลยีสูงสุด ทันสมัยที่สุด เพื่อสร้างอาคารธรรมดาๆที่ช่างพื้นบ้านทั่วไปก็สามารถสร้างได้ แทนที่จะใช้งบประมาณเพื่อทำให้ตัวอาคารมั่นคงแข็งแรงมีสิ่งอำนวยความสะดวกเป็นไปตามแบบแผนที่วางไว้อย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วย กลับต้องมาเจียดจ่ายเพื่อนั่งร้านที่ในที่สุดก็ต้องรื้อออกไปอย่างไม่คุ้มค่า

สิ่งที่เหลืออยู่ก็คือตัวอาคาร สิ่งที่เป็นวัตถุประสงค์หลัก เป็นเนื้องานหลักที่เราต้องการ ในสภาพง่อนๆแง่นๆไม่สมประกอบ เพราะทั้งความใส่ใจและงบประมาณถูกทุ่มเทให้กับนั่งร้านไปเสียหมดแล้ว

นั่งร้านยี่ห้อ IT (Information Technology) ยี่ห้อ Internet ยี่ห้อประเมินคุณภาพ ยี่ห้อวิจัย ฯลฯ ล้วนมีclass มีระดับ เป็นที่น่าสนใจของผู้บริหารระดับนโยบายทั้งนั้นครับ