สวัสดีคะท่านทิมดาบ

บทตอนหนึ่งของชีวิต กับช่วงเวลาหนึ่งของใจที่ล่องลอย ไป ไร้ จุด หมาย กับ คำ ว่า คิด...ถึง การคิดถึงใครสักคน หรือคิดถึงเรื่องใดสักเรื่อง แค่เพียงเราหลับตา วางจิตไว้ ปล่อยใจให้ล่องลอย ลอย และพริ้วตามกระแสลม...ปล่อยจิตให้ลอยไป..ตามหาคนหรือสิ่งที่ทำให้เรารู้สึกสัมผัสได้กับคำว่า "ความคิดถึง"....คิดถึงอย่างจับขั้วหัวใจ...

ล้านคำขอบคุณคะ....พักผ่อน...บ้าง...นะคะ...