ป้าจบจากร้แงขี้เหล็กมานานมากกกกกกกกกกกกกก ศิษย์ปัจจุบันน่าจะเป็นหลาน ๆ ไปแล้ว ดีใจที่โรงเรียนของเราก้าวหน้าไปมาก และควรจะส่งเสริมในด้านวิชาการด้วยน่ะจ๊ะ อย่าลืม เพราะเห็นกิจกรรมแล้วดีมาก ทางด้านวิชากาก็คงจะแจ่มแจ๋วไปด้วยเน๊าะ เพราะป้าเองก็คิดถึงโรงเรียนแห่งแรกในชีวิต คิดถึงคถณครูหลาย ๆ คน ที่ศิษย์ปัจจุบันคงจะไม่รู้จัก เช่น คุณครูสุบิน คุณครูสมคล้าย คุณครูทรงวุฒิ คุณคณุประสาทพร และอีกหลาย ๆ ท่าน โดยเฉพาคุณครูสุบินที่ท่านเล่านิทานได้เก่งมาก แถมสอนดุริยางค์ก็แจ๋ว พวกป้าได้มีโอกาสไปแสดงฝีมือการเล่นดุริยางค์ที่อื่น ๆ มากมายหลายแห่ง คิดแล้วอยากกลับไปกราบท่านจริง ๆ แต่มาอยู่ไกลบ้าน นาน ๆ จะได้กลับบ้านเสียที คิดถึงทุกคนที่อยู่ร้องขี้เหล็ก

ป้าแจ๋ว