P

สวัสดีค่ะ

ไม่ทราบเป็นไง พี่จะมีความอ่อนไหวเรื่องแม่ๆลูกๆเป็นพิเศษ อ่านข้างล่างนี้ที่ในบันทึกคุณขจิตค่ะhttp://gotoknow.org/blog/yahoo/90579

P
sasinanda เมื่อ จ. 16 เม.ย. 2550 @ 13:50 (226410)

สวัสดีค่ะ คุณขจิตคะ แรงจูงใจแต่ละคนในการทำอะไรดีๆ  อาจไม่เหมือนกัน

แต่สำหรับดิฉัน รู้ตัวเอง ตั้งแต่เด็กๆ ว่ามาจากอะไร?

  1. เมื่อเป็นเด็กเล็กๆ เป็นลูกคนกลาง Wednesday Child พี่เป็นหญิง เราเป็น หญิง หายเห่อแล้ว น้องเป็นชาย คุณแม่เห่อมากๆ  ออกจะจ๋อยๆ ไม่ค่อยมีใครเห่อเราออกนอกหน้า ดีที่พอมีหน้าตาดี ค่อยยิ้มออก เวลาคนชม ต้องปรายตาไปดูคุณพ่อ คุณแม่ ว่าหน้าตาจะแสดงความภูมิใจแค่ไหน  ถ้าท่านยิ้ม เราก็ใจพองโตเลย อิ่มใจ
  2. ดังนั้น จึงต้องทำทุกอย่างให้พ่อแม่ภูมิใจให้ได้ ต้องเรียนเก่ง ต้องเป็นเด็กดี มุมานะมาก โตขึ้นก็ต้องทำงานเก่ง
  3. สิ่งเหล่านี้ ทำให้เกิดนิสัย Need for achievement สูงและไม่ยอมแพ้ต่ออุปสรรคใดๆ คุณพ่อชมว่า เป็นคนกล้าหาญ ยิ่งเอาใหญ่ กล้าออกรับผิดแทนน้องชายบ้าง  กล้าอะไรไม่เข้าเรื่องบ้าง เยอะแยะ
  4. จุดประสงค์ คือ ต้องการความรัก การยกย่องเชิดชูจากคนรอบข้าง รวมทั้งที่โรงเรียนด้วย เวลาอาจารย์ชมเชยต่อหน้าเพื่อน จึงปลื้มมาก
  5. ไม่ทราบคนอื่นเป็นอย่างไร แต่ตัวเอง แรงจูงใจต้นตอมาจากครอบครัวค่ะ หาประโยชน์จากการเป็นลูกคนกลาง  ที่ปลื้มที่สุด คือสามารถทำให้คุณพ่อดีใจจนน้ำตาไหลเพราะเราได้