วันนี้ อ่าน หนังสือ เรื่อง สุขภาวะ องค์รวมแนวพุทธ  ของ หลวงพ่อ พรหมคุณาภรณ์ ( ป.อ. ปยุตโต )  มี ประโยคหนึ่ง ที่รู้สึก ใช่เลย  ท่านบอกว่า

เราพัฒนาแต่ วิธีหาความสุข  แต่ไม่พัฒนา ศักยภาพที่จะมีความสุข

เราค้นหาวิธีที่จะมีความสุข แบบใหม่ ๆ  เรามี วิทยาการใหม่ ๆ เพื่อคาดว่าจะได้ความสุข สบาย มากขึ้น เราแสวงหาวิธีใหม่ ๆ มีเรื่องใหม่ ๆ  ไม่เหมือน 50 ปีก่อน  แต่ทำไมเราก็   ยังทุกข์มากกว่า เมื่อ 50 ปีก่อน   เพราะ  เราไม่เคยสร้างศักยภาพ ที่จะมีความสุขด้วยตัวเอง ไม่ใช่ความสุขที่ต้องพึ่งพา สิ่งรอบตัวที่ไม่จีรัง อยู่ร่ำไป

การทำงานเพื่อพัฒนาระบบบริการสาธารณสุข เพื่อ สาธารณสุขจริง ๆ   ไม่ง่ายครับ แต่ก็เป็นไปได้ ( ภาษา positive thinking )  ยิ่งงานสร้างคน แบบของคุณหมอแล้ว ก็ไม่ง่าย (แต่ก็เป็นไปได้ ) ( ตัวสีจางอย่าไปสนใจนะครับ สนใจแต่ตัวสีเข้ม)

ไม่ใช่เฉพาะทันตแพทย์หรอกครับ แพทย์ พยาบาล เจ้าหน้าที่ด้าน สาธารณสุขทั้งหมด แหละครับ พวกเรา ทั้งหมด คงต้อง transform ทั้ง  ตัวนักศึกษาเอง อาจารย์   และ ระบบ ที่เอื้ออำนวย ให้การทำงานแบบนี้ มีที่ยืน

ทำให้ เด็ก ๆ นักศึกษา มองเห็น ตัวอย่าง วิถีการทำงานแบบนี้ ให้เขาคุ้นเคยกับการทำงาน กับมนุษย์  และรู้สึกเป็น  เรื่องธรรมดา ที่เมื่อจบมาแล้วก็น่าจะทำงานแนวนี้ ทำงานกับชุมชน   ทำงานกับความทุกข์ และความเจ็บป่วย    ไม่ใช่เรื่อง ของสังคมสงเคราะห์ ทำบุญ หรือ อาสาสมัคร  ( เป็นเรื่องแปลกจริง ๆ ทีงานของเรา ก็เป็นงาน ที่ทำบุญ สงเคราะห์ ช่วยเหลือให้คนพ้นทุกข์อยู่แล้วนี่นา แค่ทำตามที่ควรจะเป็น  ตามครรลอง ทำไม่ต้อง มาทำสังคมสงเคราะห์ อาสาสมัครกันอีก  )

มีข้อเสนอของ อ.โกมาตร  จึงเสถียรทรัพย์  

" 2. สนับสนุน ให้เกิดการ  ค้นหาและ ชื่นชม  เรื่องราวเกี่ยวกับความดี คุณธรรมของวิชาชีพ อุดมคติที่แฝงไว้ในระบบงาน  โดยเฉพาะเรื่องราวของคนเล็ก ๆ ที่ทำงานอย่างใส่ใจและทุ่มเท  ในหน่วยงานต่าง ๆ ."

จาก องค์กรไม่ใช่เครื่องจักร ต้องการความรัก และความเข้าใจ

นพ.โกมาตร จึงเสถียรทรัพย์ บรรยาย 14 มีค.50

ที่ผ่านมา เราพัฒนาหา model ต่าง ๆ หาวิธีต่าง ๆ ที่จะพัฒนาระบบบริการสาธารณสุข ทำมานาน

แต่เราไม่ค่อยได้พัฒนา ศักยภาพของคน ของระบบ ที่จะให้บริการสาธารณสุข  เพื่อ ช่วยเหลือ เพื่อนทุกข์ เลย

อ้อ ผมไม่เคย หวัง และสนใจกับ นโยบายของ รัฐบาล เลยครับ เพราะ  รํฐบาลเปลี่ยนบ่อยกว่า รถยนต์ที่เราขับอีก ครับ  ถ้ามัวแต่หวัง การสร้างนโยบายจากรัฐบาล ก็ไม่เป็นอันต้องทำอะไรพอดี  เหนื่อย มั๊กมาก

เอากำลังไปทุ่มเทกับขอบเขต ที่เราสามารถทำได้ ทำให้เต็มที่ดีกว่า ครับ

คุณหมอทำได้อยู่แล้ว  You can do it.