แรกๆผมก็ประมาณนั้นล่ะครับ แต่ศักยภาพของพวกเรามันสูงมาก จนสามารถทำอะไรๆ เรียนรู้งานได้หลายอย่าง นั่นก็คือสิ่งที่ภาคภูมิใจครับ รักการอยู่กับชุมชน อยู่กับชาวบ้าน

แต่ไม่ชอบระบบอย่างมาก หน้าที่จับฉ่าย ทำงานไม่เอื้อต่อสาชาวิชาชีพ โดนวิชาชีพอื่นแบ่งแยก (เมื่อก่อนผมก็ไม่เคยคิดว่าเขาแบ่งแยก นึกว่าทำงาน สอ.เหมือนกันก็หมออนามัยเหมือนกัน) งานรับผิดชอบ พยาบาลสามารถปฏิบัติงานรับผิดชอบของสถานีอนามัยได้หมด เพราะเรียนมาครบทุกเรื่อง (ยกเว้นการเงิน และพัสดุ) ทุกวันนี้ปวดใจครับ มีเรื่องมากมายให้เหนื่อยใจมากกว่าเหนื่อยกาย พยาบาลคนไหนที่จะมาอยู่ใน สอ. คิดไตร่ตรองให้ดีนะครับ มันใช่ที่ของเรารึปล่าว ความก้าวหน้ามีใหม แล้วเมื่อเราแก่ขึ้นไปมากๆ เราจะเป็นพยาบาลวิชาชีพ 7 (ชำนาญการ) ให้หัวหน้า จพ.6 รุ่นน้องมาสั่งงาน และมาประเมินเรารึป่าว

เท่าที่ผ่านมาผมยังไม่เคยเจอพยาบาลคนไหนเกษียรราชการ ในระบบ สอ. เลยนะ (ที่ๆผมอยู่)

ทั้งหมดเป็นการแสดงความคิดเห็นและอยากแนะนำออกแนวระบายนิดหน่อยนะครับ จากคนที่เป็นพยาบาลวิชาชีพคนแรกของอำเภอที่ต่อสู้ลงสถานีอนามัย

^_^