สวัสดีค่ะ

กรรม เป็นเครื่องจำแนกสรรพสัตว์ ดังที่พูดว่า มีกรรมเป็นกำเนิด มีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์

สังขาร ย่อมเสื่อมไปตามกาลเวลา ไม่มีอะไรที่ยั่งยืน

สิ่งที่คิด ล้วนถูกจารึกไว้ที่จิตใจตัวเอง แตกต่างกันไปตามบุญ ตามกรรม ที่สร้าง

เมื่อมีการกระทำ แบบ performance จึงมาจารึกที่ร่างกาย ทั้งของตัวเอง และของผู้อื่นที่โดนกระทำ หรือได้พบเห็น

จากนั้น ก็เกิดการรับรู้ จารึกกลับไปที่จิตใจ

รอยจารึกที่ชัดเจน จึงอยู่ใกล้คนที่คิด และคนที่กระทำ 

ส่วนรอยจารึกของความคิด ที่ไม่มีการกระทำ แบบ performance ออกมาก็จะถูกกักอยู่แค่จิตใจคนนั้น

ส่วนความรัก  เป็นส่วนตัวไปต่างๆ กัน แค่ หญิง ชาย หรือ ล้ำเส้นล่วงเวลาไปบางสิ่ง ก็จะแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง จึงไม่สามารถอธิบายได้

ในโลกนี้  คนเราย่อมมอง และคิดไม่เหมือนกัน ดุจ เป็นบัว 4 เหล่า

คิดดี กระทำดี ทำจิตใจให้ผ่องใส จึงเป็นพื้นฐานเบื้องต้นของการสร้างกรรมดี มีสุข

มีเรื่องราวมากมาย ที่เห็นแล้ว  ต้องคิดให้เป็น  จึงจะทิ้งรอยจารึกที่ดีสำหรับเรา..

ขอบพระคุณค่ะ