สวัสดีค่ะครูยุที่คิดถึง
* ดีจังเลยค่ะ มีการปรับเวลาด้วย จะได้ไม่กระทบการการทำงานนะคะ อยากให้เมืองไทยปรับเวลาบ้าง... เพราะหน้าหนาวแล้ว มันมืดเวลา ทำอะไรไม่ค่อยจะทันเลยค่ะ...
* ขอบคุณที่ครูยุไปเยี่ยมชมบันทึกพักกายพักใจ ค่ะ... ที่จุ๋มได้พักกายพักใจ ก็เพราะได้รับน้ำใจไมตรีจาอกครูยุงัยคะ.. ไม่อย่างนั้นก็คงไม่จัดสรรเวลาไปพักซะที.. นี่เป็นเพราะมีแรงจูงใจ..ที่บ้านพลาค่ะ...
ครูยุบอกว่า "ฉันโทรมาเพื่อจะบอกว่า..รัก"... เสียดาย...คนที่ครูยุ จะบอกกลับหนีไปเที่ยวเสียได้... เสียดายมากๆ ที่ได่ไม้คุยกัน...เอ.. จะโทรใครดีคะเนี่ย...โทษโชเฟอร์ ดีมั้ยคะ ที่พาตะเวนจนกลับที่พักจนดึก... ครูยุไปต่อว่าเองเองนะคะ..
น้องๆ ของครูยุ ยกเค้าเฟอร์นิเจอร์ไปก็ดีแล้ว... ครูยุจะได้ใช้ของใหม่งัยคะ...ฮิ ฮิ แค่ที่เหลืออยู่ก็ขาดคนใช้แล้วค่ะ....
พี่บุปผาเธอน่ารักมากจริงๆ ตอนกลับจากเที่ยวจุ๋มคุยกับพี่เค้านานมาก แบบว่าถูกคอเลยแหละ... แบบยืนเกาะรั้วคุยกัน..จนลืมเมื่อย คุยสาระพัดเรื่อง จนเจ้านายน้อยเธอเรียก บอกว่า ทำมัยไม่เปิดประตูให้พี่บุปผาเข้ามาคุยในบ้าน ฮาเลยค่ะ.. คุยกันเพลินลืมเมื่อย ลืมเชิญเข้าในบ้าน ฮ่าๆๆๆ
โชเฟอร์(เจ้านายน้อย) ไม่ได้ถ่ายรูปเลยค่ะ... ถ่ายแต่วิวที่เอามาให้ดูในบันทึกนั่นแหละค่ะ.. รูปจุ๋มกับลูก เราก็ถ่ายกันเองใช้มือถือถ่ายค่ะ... ในกล้องของโชเฟอร์จึงมีแต่ภาพบรรยากาศสวยๆ...ไม่สามารถนำภาพโชเฟอร์มาให้ชมได้จริงๆ... ครูยุก็ดูโชเฟอร์จากรูปประจำตัวไปก่อนนะคะ หน้าตาไม่ต่างกันจากนี้เท่าไหร่ค่ะ... เมื่อวันเสาร์-อาทิตย์ เธอกลับมาบ้านโรงเรียนเปี่ยมฯ เรายังคุยกันถึงครูยุ และเธอก็ฝากความระลึกถึงมายังครูยุด้วยนะคะ... ตอนนี้งานกำลังยุ่ง เพราะต้องลงมาทำงานที่ OPD ด้วย เวลาเข้าเน็ตจึงแทบจะไม่มีค่ะ... เธอฝากขอโทษครูยุ ที่ไม่ได้เข้ามาเยี่ยมครูยุที่บล็อกค่ะ..
ต้องขอบคุณครูยุอีกครั้งนะคะ สำหรับน้ำใจไมตรี และทุกๆ อย่างที่มอบให้กับจุ๋มและลูกๆ ค่ะ....
คิดถึงครูยุเสมอค่ะ