สายลมพัดสะบัดโบกโยกหวิวไหว

             กิ่งไม้ไกวใบร่วงพรูสู้กับฝน

             ฟ้าคำรามท่ามกลางความมืดมน

             เปรี้ยงเปรี้ยงปนปลาบแปลบแวบแวบวาว

                หนาวนิดนิดปิดหน้าต่างพลางเดินหาว

                คว้าผ้าห่มเสื้อตัวยาวเอามาใส่

                นอนดีกว่าไม่ต้องทำอะไร

                เพราะว่าไฟกว่าจะกลับดับอีกยาว