ÄÄ..ผ่านมาแมะ..แก้เหงาใจ..เห็นสวน..อ. แล้วก็คิดถึงป่าปลูก..น้ำตาหยด..(ไม่มีคนเช็ดให้)..ฝนมันมามืดดูน่ากลัว(ในรูป)..ปีที่แล้ว..พายุเข้า.ต้นไม้.ระเนระนาด...(ทำไงดี..ถาม กระจกวิเศษ..ก็ไม่ยอมตอบ..สงสัยจะต้องติดสินบน...เพราะเป็นกระจกที่อยู่ประเทศไทย..อ้ะะๆๆ)...เห็นมะระขี้นก..ถ้ากินไม่หมด...เก็บตากแดดไว้มั่ง..ทำบุญให้ยาย...อ้ะะๆๆ..กินเป็นยาลดน้ำตาล..เจ้าค่ะ...(มีเวลาแวะไปด้อมๆมองให้หน่อยนะเจ้าคะ...ว่าเสือแถววัดหลวงตาบัวมาอยู่..ในป่านี้หรือยัง...อ้ะะะๆๆๆ...(ยายธีตั้งชื่อให้..ดอกอะไรไม่รู้..เพราะที่ป่ายายธี...ก็มี(ต้นอะไรไม่รู้)เยอะแยะไปหมด...จะได้มีเพื่อน(เพราะต้นอะไรไม่รู้จะต้องเก็บไว้ให้นานๆ..จนกว่าจะรู้...ทำให้ต้นไม้นั้นมีชีวิตยืนยาวไปได้อีก...จริงแมะไม่รู้แฮะะ...คิดถึงค่ะ...ยายธี