เข้ามาชมหยาดนำค้างตอนเช้าๆ ได้บรรยากาศจังเลยค่ะ สดุดตา สดุดใจทันทีที่ได้เห็นหยาดน้ำใสๆเกาะพราวบนยอดไม้ ทำให้นึกถึงบทร้อยกรอง...
น้ำค้างบนใบหญ้า พาหมอกเช้ามาพราวพร่าง
เจ้าเปราะเจ้าบอบบาง ร่างสลายเพราะตั๊กแตน
เพชรพริ้งกลิ้งสะอื้น น้ำตาชื้นกลืนโศกแสน.....
มีภาพครอบครัวแพนด้ามาฝากค่ะ
