- สวัสดีครับพี่ธรรมทิพย์
- ขอบคุณที่แวะเข้าไปให้กำลังใจ ทั้งคุณพ่อ และอวยพรให้คุณลูกครับ พึ่งไปสอนการบ้านเจ้าคนโต เตรียมสอบป.1 พรุ่งนี้ ทั้ง ภาษาอังกฤษ ภาษาไทย ส่วนคนเล็กนอนวาดภาพรถ หัดเขียนชื่อตัวเอง ซึ่งต้องชมให้กำลังใจ เวลาเอาผลงานมาให้ดู จนได้เวลาเจ้าบูน้อยสองตัวนอน จึงได้แวะมาตอบบันทึกครับ
- ยอมรับครับว่า บางครั้งผมเองก็เขียนตามใจ จนลืมดูรูปแบบ ซึ่งต้องให้เรียบร้อย ทั้งการแบ่งประเด็นความคิด วรรคตอนที่น่าอ่าน ได้รับข้อแนะนำดีๆ ทำให้ต้องรีบปรับปรุง กลัวผู้อ่านเหนื่อย ไม่อยากเข้าไปอ่านครับ บันทึกล่าสุดไม่มีอะไรมาก เพียงแต่เป็นโอกาสพิเศษ ที่มอบให้ลูกได้มีรอยยิ้ม มีความสุขเล็กๆ น้อยๆ เวลาที่เห็น พี่ ป้า น้าอา เข้าไปอวยพรทักทาย ให้ลูกชอบอ่านครับ ดีกว่าเล่นเกมส์ ซึ่งลูกก็ไม่สนใจเล่นจริงๆ แล้วจะรีบเขียนเรื่องต่อไปครับ
- ช่องโหว่ของชีวิต น่าคิดมากครับ บางคนอาจเริ่มมีน้อยนิด แต่ถ้าไม่รีบปิด อาจขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จึงต้องสำรวจตนเองบ่อยๆ ครับ เพื่อปรับปรุงตนเอง ปิดช่องโหว่ดังกล่าว ที่สำคัญคือ บางทีเราเองก็อาจมองไม่เห็นช่องโหว่ ต้องอาศัยกัลยาณมิตร ช่วยบอกช่วยเตือน เพราะมีทั้งช่องโหว่ที่ตนเองรู้ คนอื่นรู้ และช่องโหว่ที่ตนเองและคนอื่นก็ไม่รู้ครับ อะไรที่เป็นช่องโหว่ ผมว่าสิ่งไหนที่นำไปสู่ความเสื่อม หรือการไม่พัฒนา ก็ถือเป็นช่องโหว่หมดครับ มากมาย ก่ายกองจริง ๆ
- ต้องขออภัย ถ้าเขียนยาวไปหน่อยครับ