ผมเห็นด้วยกับอาจารย์ครับ ทำให้มีคำถามเกิดขึ้นว่าทำไมเราจึงไม่พัฒนาการศึกษาในระดับชายแดนประเทศเพื่อนบ้านเช่น กัมพูชา พม่า และมาเลเซีย ซึ่งเป็นไปได้ว่าประเทศไทยจะได้รับประโยชน์จะสถาบันการศึกษาเหล่านี้ในอนาคต เช่น วัฒนธรรม ภาษา และอาจต่อยอดไปถึงความร่วมมือทางการศึกษา การค้า ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต เพราะระบบเศรษฐกิจที่เปิดกว้างเพิ่มมากขึ้นตามลำดับ เป็นต้นว่า FAT ระดับทวิภาคี ไปจนถึงระดับ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ครับ ซึ่งก็เป็นไปได้อีกเช่นกัน ที่นักศึกษาที่จบไปจากสถาบันเหล่านี้ไปแล้ว อาจสร้างความสัมพันธ์ที่ดีๆ กับประเทศเพื่อนบ้านได้ หรืออาจลืมไปได้เลยว่าเราจะไม่ต้องได้ยินกับคำว่า “แนวรบด้านตะวันออก” อีกต่อไป