ในทางพระพุทธศาสนา แบ่งความรู้ไว้ เป็นระดับดังนี้

๑. ความรู้ที่เป็นเรื่องราวที่คนสามัญชนบนโลกเรียนรู้ได้หรือเป็นของชาวโลก คือ โลกิยปัญญา เช่น วิชาการต่างๆ

๒. ความรู้ที่เป็นเรื่องราวที่พระอริยบุคคลได้รู้ คือ โลกุตรปัญญา หมายถึงการตรัสรู้ธรรมขั้นสูง

ปัญญา (wisdom) เป็นผลลัพธ์ (output) ที่เกิดจากกระบวนการ รักษาศีล และเจริญภาวนา (สมาธิ)

ปัญญา (wisdom) ลึกซึ้งกว่า ความรู้ (knowledge)

ความรู้เรียนทันกันได้ แต่ปัญญาจะเกิดขึ้นกับบุคคลที่มีองค์ประกอบแห่งศีล สมาธิ

มีหลายคนที่เรียนเป็นถึงระดับ ดร. แต่ไม่มีคุณธรรม เป็นคนฉลาด แต่ฉลาดแกมโกง เพราะเขามีเพียงแค่ knowledge แต่ไม่มี wisdom

คำที่นิยมใช้ในทางประพุทธศาสนา อีกคำหนึ่งคือ คำว่า ปฏิเวธ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ หลักธรรมที่ว่าด้วย สัทธรรม ๓ ประการ อันได้แก่ (๑) ปริยัติ คือการเรียนรู้ทฤษฎีต่างๆ ในศาสตร์ต่างๆ ร่วมทั้งพระไตรปิฎก (๒) ปฏิบัติ คือ การปฏิบัติทั้งที่เป็นวิปัสสนากรรมฐานและสมถกรรมฐาน และ (๓) ปฏิเวธ คือ การตรัสรู้ธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า อันเกิดจากการเรียนปริยัติและปฏิบัติตาม

ปญฺญา โลกสฺมิ ปชฺโชโต....ปัญญาเป็นแสงสว่างในโลก

ยิ้ม ริมบึง