ผมไม่ใช่หมอครับ แต่อยากร่วมสนุกด้วยครับ

๑. เวลาพบคนแก่ คนเจ็บ คนตาย เรารู้สึกและตอบสนองอย่างไร เพราะเหตุไร

ตอบ คิดว่าเป็นเรื่องปกติของโลกครับ การเกิด แก่ เจ็บ และตาย มีด้วยกันทุกคน  วันใดวันหนึ่งเราก็ต้องเป็นเช่นนั้น ปัญหาอยู่ที่ว่าจะทำอย่างไรที่จะรอดวงจรนี้ให้ได้  ไม่เกิดเสียอย่าง ที่เหลือก็จบครับ

๒. ถ้าความตายมาถึงตรงหน้าในเร็ววัน เราจะรู้สึกอย่างไร เพราะเหตุใด

ตอบ ขอบอกตรงๆ ว่ารู้สึกเฉยๆ ครับ ถือว่าเป็นเรื่องธรรมดาเหมือนข้อแรก

๓. ถ้าก่อนตาย เรามีเวลาทำเรื่อง ๑ อย่างในชีวิต เราอยากทำอะไร

ตอบ อยากกราบลาคุณพ่อคุณแม่(ถ้าท่านยังอยู่นะ) หรือไม่ก็บอกลาคนใกล้ชิดครับ  อยากอธิบายให้เขาเข้าใจว่าเรื่องนี้เป็นปกติของโลก ไม่ต้องเสียใจ เราเสียใจกันมานับภพชาติไม่ถ้วนแล้ว ทุกคนต้องประสบสิ่งนี้ และอยากให้ศึกษาพระพุทธศาสนาว่าจะต้องทำอย่างไร ให้เราหลุดจากวงจรนี้ได้ 

๔. ชั่วโมงสุดท้ายก่อนตาย เราอยากทำอะไร

ตอบกำหนดสติอย่างเดียวครับ ทำอย่างไรก็ได้ไม่ให้ตกไปในทุคติภูมิครับ  พระพุทธศาสนาบอกว่ากรรมก่อนตายนี้สำคัญนัก แม้ทำดีมาสักแค่ไหนถ้าคิดไม่ดีก็ตกไปยังทุคติภูมิก่อนครับ ในทางกลับกันถึงทำชั่วแค่ไหนถ้าก่อนตายคิดแต่สิ่งดีๆ ก็มีโอกาสไปสุขติภูมิก่อนครับ  แต่ทั้งนี้ถ้าเราไม่เคยทำกรรมดีมาก่อนเป็นนิสัย(อาจิณนกรรม) ก็ยากแสนยากครับที่จะคิดดีก่อนตาย

ขอบคุณครับที่ให้โอกาส

ธรรมะสวัสดีครับ