On Sunday, 22 August 2010, we have discussed and shared the interesting points with each other from the book on “The upside of Irrationality” containing 11 main chapters written by Dan Ariely. to assign the work, all students are required to read and analytically think through certain chapters for each; hence I have taken care of last two chapters talking about (i) The Long-term Effects of Short-Term Emotions, (ii) The Lesson from Our Irrationality.

The Long-Term Effects of Short-Term Emotions: the writer describes many important aspects which presented his personal experiences on the emotions from severe accident caused him a long-term suffering. Basically the negative emotion or feeling and positive emotion can be a very good lesson for one’s decision making through direct experiences, either negative or positive. Of course, in daily life one usually gets attached to something positive and rejects something negative. However, both can teach us how to solve problems effectively with good reason and right understanding of the fact if one is enough mindful of all existing cases.

The Lesson from Our Irrationality: the writer presents logically concepts of belief, which he emphasizes the truth or the real thing in terms of experiment as they really are, which one may experience by himself or herself. Furthermore, as said that “Everything can be tested and experienced by oneself based on the truth”, as English saying that “Seeing is believing”. To this point of view, in Buddhism there are ten principles for investigating thoroughly the truth before believing and how to deal with doubtful matters; advice on how to investigate all things in life, as contained in the Kalamasutta as follows:

1. มา อนุสฺสเวน (อย่าปลงใจเชื่อ ด้วยการฟังตามกันมา

(Be not led by report)

2. มา ปรมฺปราย (อย่าปลงใจเชื่อ ด้วยการถือสืบๆ กันมา

(Be not led by tradition)

3. มา อิติกิราย (อย่าปลงใจเชื่อ ด้วยการเล่าลือ

(Be not led by hearsay)

4. มา ปิฎกสมฺปทาเนน (อย่าปลงใจเชื่อ ด้วยการอ้างตำราหรือคัมภีร์

(Be not led by the authority of texts)

5. มา ตกฺกเหตุ (อย่าปลงใจเชื่อ เพราะตรรก

(Be not led by mere logic)

6. มา นยเหตุ (อย่าปลงใจเชื่อ เพราะการอนุมาน

(Be not led by inference)

7. มา อาการปริวิตกฺเกน (อย่าปลงใจเชื่อ ด้วยการคิดตรองตามแนวเหตุผล

(Be not led by considering appearances)

8. มา ทิฏฺฐินิชฺฌานกฺขนฺติยา (อย่าปลงใจเชื่อ เพราะเข้าได้กับทฤษฎีที่พินิจไว้แล้ว

(Be not led by the agreement with a considered and approved theory)

9. มา ภพฺพรูปตาย (อย่าปลงใจเชื่อ เพราะมองเห็นรูปลักษณะน่าจะเป็นไปได้

(Be not led by seeming possibilities)

10. มา สมโณ โน ครูติ (อย่าปลงใจเชื่อ เพราะนับถือว่า ท่านสมณะนี้เป็นครูของเรา

(Be led not by the idea, ‘This is our teacher’)

The advantages gained from group discussion:

-Understand the way of life, the problems of life through the writer’s personal experiments presented in his work.

-Understand the reality of social work and the way how to solve it successfully.

-Getting more knowledge by way of group discussion on the real factors in society both negative and positive factors for life lesson.

-Sharing reasonable ideas and social experiences with others.

-Consisting of many useful factors can be applied in our life with good reason.

Etc.