- ของดิฉันชอบพูดล้อๆว่า "ซัมซิงไล้แล็ด" ได้อารมณ์แผ่นดินใหญ่ดีอ่ะค่ะ :)
- สำหรับภาษาอังกฤษ ดิฉันคิดเอาจริงนะคะ
- ถ้าเด็กๆบ้านเรา ได้มีโอกาสดูหนังฝรั่ง (ดีๆ) ที่มีคำบรรยายไทยตั้งแต่เล็ก,
- ชอบเพลงฝรั่งและพยายามแกะเนื้อเพลงสุดชีวิต ทุกเพลงที่ขวางหน้า,
- หัดพูดภาษาฝรั่งในห้องน้ำคนเดียวทุกวัน,
- ลองฝึกฟังประโยคภาษาต่างชาติให้เหมือนฟังโน้ตดนตรี ของเพลงประจำชาตินั้นๆ
- จับ pitch และ intonation ให้ได้โดยธรรมชาติ
- แล้วประมวลเอาในสมองว่าเขามักจะออกเสียงขึ้นๆลงๆด้วยโทนแบบไหน
- ไม่ใช่หลักสำเร็จรูป แต่จะช่วยให้จับเสียงได้ เลียนสำเนียงการขึ้นลงเสียงได้ง่ายขึ้น
- เช่น ภาษาไทย มักลงท้ายด้วยเสียงขึ้นๆ แตแดแด้ = ไปกินข้าว เดินไปเที่ยว ธรรมชาติ
- ภาษาฝรั่ง (อเมริกัน) มักลงท้ายหรือลงเสียงเอกต่ำๆ = แต่แด่แด่ เช่น What's the matter? That's it.
- ภาษาจีน = แต่แด๊แด๊แด่แด่ หรือแด่แด๋ ยกตัวอย่างไม่ถูกอ่ะค่ะ ซัมซิงไล้แล็ด .... :-) ดิฉันว่าคล้ายฝรั่งเศสหน่อยๆค่ะ
- อ่า ...ถ้าอ่านแล้วงงก็ขออภัยมณีนะคะ ดิฉันก็ว่าตามที่เคยลองจับเสียงดูเล่นๆ อย่าเอ็ดไปนะคะ กลัวครูสอนภาษาดุเอาอ่ะค่ะ.... :)