ขอบคุณครับ คุณมนัสนันท์ ที่คอมเม้นท์ครับ ตอนที่แม่ผมเสียใหม่ ๆ ผมคิดว่า ผมคงอยู่ในโลกนี้ไม่ได้อีกแล้ว ผมเสียใจ ร้องไห้ ทุรนทุราย เพราะผมกับแม่ เสมือนชีวิตเดียวกันเลย แต่ก็พยายามเข้มแข็ง คิดเป็นวันเลยนะ วันนี้ต้องเข้มแข็งให้ได้ ต้องผ่านพ้นความอ่อนแอ นี้ไปให้ได้ พอทำใจได้ และเวลาผ่านไป มันก็ค่อย ๆ เข้มแข็งขึ้นมา พอผมไปบวช ได้ปฏิบัติธรรม ผมก็ได้เรียนรู้และเข้าใจความพลัดพรากสูญเสียมากเป็นพิเศษ จนบัดนี้ จิตใจรู้สึกสบายมาก ถ้าจะเจอะเจอเหตุการณ์สูญเสียแบบนั้นอีก แข็งแรง แน่นปึ๊ก ครับผม