ดิฉันอ่านบันทึกนี้ของอาจารย์บัญชาด้วยความอิ่มใจเหลือเกินค่ะ  อยากเข้ามาเสริมต่อนานแล้ว  แต่อยากให้ถึงวันที่เขียนได้อย่างที่ใจอยากเขียน

 ดิฉันดีใจแทนหนูมนกับหนูนิ  ที่คุณพ่อรักและเข้าใจ   แล้วก็มองเผื่อไปถึงการให้โอกาสหัวใจเล็กๆของลูก

นอกจากหนังสือประเภท "คู่มือคุณแม่" แล้ว ดิฉันอยากอ่านหนังสือประเภท "60 วิธีในการเป็นคุณป้าที่ดี"   หรือ  "ทำอย่างไรให้ปู่เข้าใจหลาน"    หรือ "คุณยายคุณภาพ"  เป็นต้น

ดิฉันอยากสอนเด็กๆ(คือนักศึกษา)ว่า  แม้จะไม่ได้แต่งงาน  แต่อย่าได้ละเลย การเป็น น้า ป้า ย่า และยาย ที่ดี   เป็นอันขาด

 ค่านิยมของคนต่างวัย  ต่างปริบท ต่างวัฒนธรรม  ย่อมมีบางส่วนที่ขัดแย้งกันเป็นธรรมดา  แต่หากผู้สูงวัยกว่า  พยายามเข้าใจผู้ที่อ่อนวัย  และให้โอกาสเขาที่จะสงสัยและตั้งคำถาม    โดยไม่สะกัดกั้นเสรีภาพในการคิดอย่างเป็นเหตุเป็นผลของเขา

และกล้าที่จะสื่อสารกับเขาอย่างมีเหตุมีผล  แม้คำตอบจะไม่ตรงกับใจเขา  แต่ความจริงใจตรงไปตรงมาที่จะตอบของเรา  ก็จะทำให้เขาสัมผัสได้ว่าเรามองเห็นเขาเป็นมนุษย์เหมือนกับที่เราเป็น  และเท่าๆกับที่เราเป็น 

เด็กๆจะเรียนรู้ถึงการให้เกียรติและเคารพในความคิดเห็นของกันและกัน 

 ดิฉันคิดว่าวันหน้า เราจะได้ผู้ใหญ่ใจกว้างเพิ่มขึ้นมาอีกมากมาย 

และเด็กๆที่โชคร้ายอย่าง "เซเซ่" ในโลกนี้  ก็จะได้พบแต่สิ่งดีๆมากขึ้น.... ไม่ต้องมองโลกผ่านม่านน้ำตาอีกต่อไป.....          (^_^)