สวัสดีค่ะพี่ธนิตย์

* หนูเข้าไปขอบคุณ คุณคาปูชิโน ที่ไปเยี่ยมไข้แล้วให้กำลังใจหนูช่วงที่ไม่สบาย เห็นพี่ธนิตย์ เลยตามมาค่ะ ทำให้ได้มีโอกาสอ่านบันทึกดีๆ ของพี่ธนิตย์  ดีใจที่ได้เห็นพี่ใน Blog  จะได้อ่านบันทึกอีกๆ อีกครั้ง หลังจากที่ไม่ได้อ่านนาน.....นนนนนนน มาก....

* ประเด็นในบันทึกผู้เรียนเป็นสำคัญ  หนูยังเชื่อมั่นว่า การจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญนั้นจะทำให้เด็กได้คิด วิเคราะห์ และแก้ปัญหาได้ ตลอดจนเกิดองค์ความรู้ใหม่ได้ เพราะการที่เด็กได้ลงมือทำจริงๆ เขาจะมีความเข้าใจ ที่ลึกซึ้งขึ้น  ความรู้ความเข้ามี่ที่เกิดกับเขาจะคงทนและยั่งยืน... เพียงแต่ต้องใช้เวลา และครูต้องอดทนค่ะ  หนูก็จัดกิจกรรมแบบนี้  เด็กๆ ก็ไม่เห็นโง่นะ....

* แต่มันก็จริงค่ะ ว่าวิธีการคัดเลือกนักเรียนเข้าเรียนต่อมหาวิทยาลัย การสอบ O-net A-net มันสวนทางกับการจัดกิจกรรมที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ  เพราะกิจกรรมการเรียนแบบนี้ ต้องค่อยๆ ให้เด็กเรียนรู้ไปทีละขั้น ซึ่งมันไม่ทันใจ  การประเมินคุณภาพการศึกษาก็ดันมาวัดกันตรงผลการสอบเข้ามหาลัย และ ผล O-net A-net โดยเฉพาะ สมศ. เฮ่อ... สงสารเด็กไทยเน๊าพี่เน๊าะ.... หนูไม่ชอบเลย... อาจเป็นเพราะเราอยู่โรงเรียนขนาดกลางๆ  อยู่ใกล้ชิดกับเด็กๆ  เลยจัดกิจกรรมแบบ child center ได้มั้ง....ฮา   สงสัยโรงเรียนใหญ่ๆ  สอนแบบบรรยาย อัดๆๆๆ ความรู้ เพื่อสอบ  ฮา.... (หนูปากเสียจนได้...)

* ไม่รู้แหละ.... หนูว่าเด็กเรียนแบบ child center เข้าเรรียนอย่างมีความสุขนะ.... ไม่เชื่อพี่ถามลูกศิษย์ของหนูดูก็ได้.. จริงๆ ไม่ได้โม้...

* พี่ธนิตย์สบายดีนะคะ... ต้องขอชมว่า ภาพเด็กนักเรียนที่พี่ถ่ายมาใส่ไว้ในบันทึกนี้สวยมากค่ะ  ชัด แจ่มแจ๋ม..... เจ๋งมากๆ  ฝีมือขั้นเทพจริงๆ  หนูไม่ได้แกล้งยอนะ... จริงๆ ค่ะ  ไม่รู้จะยอไปทำไม่ เพราะขอขนมกินก็ไม่ได้อยู่ดีเน๊าะ... สวยมากๆๆๆๆ ค่ะ

* ด้วยความเคารพและระลึกถึงค่ะ