ความรักของแม่กบ

มีอาจารย์หมอท่านหนึ่งท่านประทับใจมากเลยเขียนบทกลอนว่า

แม่กบอาศัยในแอ่งน้ำ

สุขชื่นฉ่ำเย็นยลชลวิถี

ออกลูกครอกหนึ่งมากมี

ร่วมชีวีกบอื่นดื่นมากมาย

ร้อนจากแดดแผดเผาแหล่งชีวิต

ระเหยแห้งเหลือนิดน้ำหาย

ดิ้นกระเสือกกระสนรนหนีตาย

ชีพคงวายแน่แท้แย่แล้วเรา

ฝ่ายแม่กบหลบดูอยู่สระใหญ่

ด้วยจิตใจทุกข์ตรมสมแดดเผา

พินิจคิดหาทางช่วยบรรเทา

จำต้องเอาความเพียรกู้สู้เข้าไป

จึงเข้าแหวกแหกดินให้เป็นช่อง

ทำเป็นร่องทางเดินนำน้ำไหล

ทั้งอดทนพากเพียรเวียนวนไว

ด้วยจิตใจยิ่งใหญ่ในกรุณา

ความพยายามคือความสำเร็จ

ดุจดั่งเพชรประดับใจแกร่งไกรกล้า

อีกทั้งความรักมักเมตตา

ปรารถนาสิ่งใดได้ดั่งใจจง

ขอนำมาเผยแพร่ด้วยค่ะ