สวัสดีครับ
- ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาแลกเปลี่ยน ความรู้ ความคิดและประสบการณ์ครับ
- ขออภัยที่ไม่อาจเอ่ยนามเป็นรายบุคคล
- ผมยอมรับว่าตอนจั่วหัวชื่อบันทึกด้วยข้อความ " กาฝาก พืชจอมเนรคุณ " นั้น มีความตั้งใจอยู่ 2 ประการคือ 1 แสดงออกซึ่งอารมณ์ ที่ผมมีต่อพืชชนิดนี้ ที่กระทำกับไม้ผลต้นเดียว จนแทบเอาชีวิตไม่รอด .. เพราะต้นชมพู่ที่บ้านญาติติดๆกันก็เหลือแต่กิ่งตายแล้ว เพราะโดนกาฝากรุมทึ้ง ก่อนตายผมเคยไปสำรวจดูว่าใบเขียวๆนั้นมีใบชมพู่อยู่ตรงไหนบ้างก็หาแทบไม่เจอ .. จึงคิดไปถึงการพึ่งพิง อิงอาศัยว่าที่ถูกต้องนั้นมันจะต้องเป็นทั้งการให้ และการรับ มีการเกื้อกูลกัน ไม่ใช่ขออาศัยหน่อย พอได้จังหวะก็สูบเลือด สูบเนื้อจนผู้มีพระคุณต้องตายไปอย่างน่าสมเพช .. จริงๆก็ไม่ได้คิดถึงเรื่องต้นไม้แล้วล่ะครับ ในตอนหลังนี้ ประการที่ 2 ผมเจตนาจะเสนอการมองมุมเดียว เพื่อแสวงหา "มุมต่าง" จากผู้แวะมาอ่าน แล้วก็ได้พบจริงๆ และมีคุณค่ามากครับ
- ในที่สุดผมก็มีแรงบันดาลใจ ให้ไปเขียนต่อ เพื่อขยายผล เป็นบันทึกใหม่ ชื่อ ..
จาก "กาฝาก" ถึง "Deep Watching"
ขอบคุณครับ