P

เห็นด้วยโดยประการทั้งปวง...

ชีวิตคือการต่อสู้ คำนี้ เมื่อมีอายุมากขึ้น เติบใหญ่ขึ้น รู้สึกว่าจะเป็นคำตอบที่ชัดเจนยิ่งขึ้นๆ ของชีวิต...

หลายปีก่อน อาตมาจะไปกรุงเทพฯ บังเอิญโยมผู้เฒ่าท่านหนึ่งมาเยี่ยมพอดี จึงได้คุยกัน (ท่านเคยบวช เป็นมหาเปรียญแล้วลาสิกขาไปเป็นครู ตอนนี้เกษียณแล้ว อายุย่าง ๘๐)..

อาตมาก็ปรารภว่า ทำไมคนจึงอยากจะเป็นใหญ่เป็นโตกันมากเหลือเกิน...

ท่านตอบว่า ถ้าคิดว่าเป็นกิเลสก็คือกิเลส แต่คนต้องการทำงาน เค้าต้องการมีอำนาจ ไม่มีอำนาจทำอะไรไม่ได้...

อาตมาก็ฉุกใจขึ้นมาว่า ใช่ๆ ช่วงหลังๆ มานี้ อาตมาค่อยๆ รู้สึกว่าอยากจะมีอำนาจมากขึ้น ก็คงจะต้องการทำงาน....

ปัญหาคือ ไม่ยอมเก็บอุดมคติใส่ลิ้นชัก

วิถีทางการต่อสู้ เหนื่อยเหลือเกิน...

ยิ่งนานวัน สิ่งที่ต้องต่อสู้ก็รู้สึกว่าหลากหลายยิ่งๆ ขึ้น...

ทะเลทุกข์คือขอบเขต กลับใจคือฟากฝั่ง

ปัญหาก็คือ อาตมาไม่ยอมกลับใจไปสู่ฟากฝั่ง แต่กลับดิ้นรนเพื่อไปสู้อีกฟากฝั่งหนึ่ง

เจริญพร