ฟ้าจะกว้างหรือยิ่งใหญ่แค่ไหน                       

มิอาจเปรียบเทียบกับใจได้หรอกหนา
ถึงจะมองออกไปไกลสุดตา                                             

แต่ว่าฟ้ามิอาจห้ามความคำนึง                                                                    

วันนี้เมฆหอบความรักมาส่งให้                                

มาจากฟ้าแสนไกลที่ใฝ่ถึง
เป็นชั่วโมงสื่อความรักอย่างลึกซึ้ง                                

เสียงอื้ออึงฟ้าคำรามตามกันมา
นึกสงสัยใครหนอมาง้อรัก                               

ใยมิพักหยุดฟังเสียงที่เรียกหา
กลั่นตัวเป็นฝนหลั่งถั่งท้นมา                                         

เย็นซาบซ่าสดชื่นอาบพื้นนอง

ฟ้าหลังฝนเห็นกันว่าสดใส                                             

แต่ทำไมในใจกลับเศร้าหมอง

ฤาด้วยรักสองเรามิอาจปอง                                             

มิอาจครองคู่กันทำฉันท์ใด

ด้วยต่างมีหน้าที่รับผิดชอบ                             

จะมามอบใจกายหาควรไม่

ถึงฝนเย็นชโลมมาพาชื่นใจ                             

ต้องตัดใยสายรักให้ขาดเอย