กรุ่นกลิ่นแก้ว กำจาย ในยามค่ำ
น้ำค้างฉ่ำ พร่างพรม เมื่อลมหวน
กำจายกลิ่น ฝากฝัน อันรัญจวน
หอมอบอวล ยามค่ำ ฉ่ำชื่นใจ
ฝากกลิ่นแก้ว ลอยไกล ไปบอกเขา
ถึงจะเศร้า เพราะรัก สักเพียงไหน
ก็จะขอ รักเขา ตลอดไป
พร้อมอภัย แม้ผิดพลั้ง ยังรักเธอ
แม้จะเจ็บ เพียงใด ใจยอมแล้ว
มีดอกแก้ว ปลอบใจ ใกล้เสมอ
แม้น้ำตา ท่วมใจ ได้เจอะเจอ
แม้จะเก้อ ยามมารอ ไม่ท้อใจ
เพราะรู้ดี ไม่มี แม้สิทธิ์หวัง
แต่ก็ยัง รักมั่น มิหวั่นไหว
รัก ห่วง หวง เช่นนี้ นิรันดร์ไป
จะชาติไหน ก็จะรอ.....ขอสัญญา
คัดลอกมาจาก