เห็นเขียวๆ ก็ขนมชั้นใบเตย เห็นฟ้าเมฆบ้านพี่หนูรี ก็ต้อง ขนมปุยฝ้าย เห็นแม่น้ำ สายธาราไหลซัดเซาะหิน ก็ต้องซาหริ่ม ทับทิมกรอบ เห็นภูผา หญ้าไม้ ก็ต้องหนมท่อนใต้ (ไม่รู้ภาษากลางเรียกอะไรค่ะ) อืม มาแนวหิวยามดึก พักจากงานใกล้ๆ  ... ต่อไปอยากทำงานได้ที่บ้าน เช่นกัน ฝันใฝ่ที่คงไม่ไกลเกินเอื้อม ฝันดีค่ะ  ขอบคุณค่ะ ปูยังรอ ;)