วิทยาการการฝึกซ้อมก้าวกระโดดไปมาก แต่ผมยังย่ำอยู่กับที่ เนื่องจากอุปกรณ์ช่วยฝึกแต่ละอย่าง หลักหมื่น หลักพัน จึงมีความจำเป็นที่จะต้องถอยกลับไปพึ่งตนเองแบบพื้นฐาน ในเรื่องของการใช้ความสามารถดัดแปลง แก้ไข ค้นหา สิ่งที่ทดแทนกันได้ เรื่องวิทยาการมีความสำคัญ เรื่องไฮเทคโนโลยีมีความจำเป็น แต่ยังไม่ใช่ในปฐมบทพื้นฐาน ที่ว่าด้วยรากเหง้าแห่งตนเอง วันนี้กับกิจกรรมของเด็กจักรยาน จึงเป็นเรื่องการเรียนรู้ตนเองจากภายใน เรียนรู้การอยู่ร่วมกัน เรียนรู้เรื่องความรักในการกระทำ กระทำการด้วยความรัก ตรงนี้คือเครื่องมือที่เงินเรือนหมื่นเรือนแสนหาซื้อไม่ได้ มีเงินมากไปก็เท่านั้น หากใจไม่สงบสุข หากใจไม่ปิติสมบูรณ์ หากใจเป็นทุกข์ ขอทานนอนตากแดดตากฝนอยู่ข้างถนนยังหลับสบายกว่าคนมีเงินนับแสนพันล้าน เพียงเพราะบาทเดียวที่รับทานะ ย่อมพอเพียงได้ด้วยการรับจากใจ รับด้วยการสื่อถึงการให้ที่ปิติสุข การให้ที่สมบูรณ์จากภายใน และการให้เช่นนั้น คือความสุขสบายใจอย่างสมบูรณ์ทั้งผู้ให้และผู้รับ ผมเปรียบได้ดั่งขอทานที่นอนข้างถนนคนนั้น ฉนั้น เงินเรือนหมื่นแสนพันล้านจึงไม่มีความหมาย เพราะเราต้องการเพียงข้าวอิ่มท้อง ต้องการช่วยเหลือกันเท่าที่จะส่งเสริมกันได้ แค่นี้พอแล้วครับ ไม่จำเป็นเลยที่จะต้องให้เด็กเก่งระดับโลก เก่งระดับเหนือใครในปฐพี แต่ขอให้เขาเก่งจากภายใน ให้เขามีจิตใจที่สมบูรณ์ สุขสงบ พอเพียง สำนึกตน สัมมาคาระวะครบถ้วน รู้จักพระคุณ ทุกอย่างควรเป็นเรื่องที่เราจะเฝ้าดูแลใส่ใจได้ ในแนวทางการเรียนรู้ร่วมกันใหม่ ล้างใจเขาออกไป ล้างสิ่งติดตัวที่ไม่สำนึกรู้ ชำระล้างเรื่องแห่งการติดในสิ่งไม่รู้ และสิ่งที่ข้าพเจ้าเฝ้าเพียรให้เกิดขึ้น คือโครงสร้างทางภายในใหม่ ที่เด็กทั้งหมด จ ะลุกขึ้นไปดำรงชีวิตตนเอง ด้วยการเกิดภูมิปัญญาแห่งตนขอรับ ...