-
ตัวเรานั้น ไม่มีความจำเป็น และไม่มีความสำคัญอันใดกับเธอเลย ..
-
-
เราไม่ต้องการให้เธอมาเรียกเราว่าโค้ช เพราะคำว่าโค้ช ยิ่งใหญ่เกินไปสำหรับเรา เราขอเป็นพ่อ เราเลี้ยงพวกเธอดุจดั่งลูก ถ้าหากว่าเธอมิใช่ลูกฉัน เธอจะมานั่งอยู่ ณ ที่นี้มิได้ เพราะเหตอันใดนะหรือ
.
เพราะว่าความเป็นจริงแล้ว ความเป็นจริงแล้ว ทุก ๆ คนที่มองพวกเรา มองการเป็นอยู่ มองการแต่งตัว มองดูการพูดการจา บางทีเห็นเราขี่จักรยานยกล้อเล่น บางทีเห็นเราขี่จักรยานปาดซ้ายปาดขวา บางทีเห็นเราขี่จักรยานอยู่เต็มถนน เขาก็มาเล่าให้ฉันฟังว่า ทำไมเด็ก ๆ ไม่มีมารยาทเลย ทำไมเด็ก ๆ ถึงนอนตื่นสาย ทำไมเด็ก ๆ ถึงไม่ยอมลุกไปซ้อม ทำไมเด็ก ๆ เหล่านี้ถึงขี้เกียจกันนัก ทำไมเด็ก ๆ เหล่านี้ถึงไม่ยอมล้างจาน ไม่หุงข้าว ไม่ซักผ้า ทำไมทำอะไรไม่จริงไม่จัง
.
ฉันก็ตอบไปว่า ขอให้นึกเสียว่าถ้าเป็นลูกของเรา เราจะทำอย่างไรดี ในขณะที่เราขับรถยนต์อยู่ แล้วบังเอิญเด็กขี่จักรยานขวางทาง เราจะขับชนเขาไหม ในขณะที่เด็กเดินเกะกะอยู่ริมถนน ถ้าเป็นลูกของเรา เราจะด่าทอว่าเขาไหม ตรงกันข้าม เราจะเฝ้าอบรมสั่งสอนลูกของเรา ให้เกิดความคิด เกิดความรู้ เกิดปัญญา ฉันในสถานะนี้ ไม่ใช่โค้ชของพวกเธอ เพราะคำว่าโค้ช ไกลเกินไปสำหรับฉัน ยิ่งใหญ่เกินไป ฉันขอเป็นพ่อของพวกเรา
.
แล้วต่อไปนี้ เธอก็อาจจะทราบได้ว่า ตัวเราเองนั้นไม่มีความหมายอันใด ที่จะทำให้เธอยิ่งใหญ่ทางด้านการกีฬาได้ หัวใจสำคัญคือตัวเธอเอง มิใช่ฉัน....