ยินดีค่ะคุณ ปริมปราง ที่บันทึกเล็ก ๆ นี้ พอจะเป็นลายแทงบอกเล่าเรื่องราวสะกิดใจบ้าง หากจะว่าไป ติ๋วขอกราบขอบพระคุณท่านที่เมตตาตอบกระทู้นี้ ส่งผลให้หนูกลับมาอ่านทวนอีกครั้ง

กำลังใจถูกต่อเติมขึ้นมา จากบันทึกที่ถูกเขียนขึ้นมาจากใจ แม้การอ่านในครั้งนี้แทบจะไม่รู้สึกว่า "มันคือชีวิตของหนูเองก็ตาม"

ความรู้สึก ณ ขณะนี้เหมือนอ่านชีวิตของใครคนหนึ่ง ที่ผ่านอะไรมาตามการเปลี่ยนแปลงของชีวิตเธอ แล้วก็เอามาเล่าได้อย่างเข้าใจ