ขอบคุณมากครับคุณ พลู.....

...

เวลาที่กระผมเขียนหนังสือ ข้อความ สิ่งหนึ่งที่สามารถเดินทางเข้าไปถึงได้ คือความสงบ สงบมาก ๆ ....เป็นที่ที่ไร้กาล อักษรที่เดินทางมาสู่ท่านนั้น เป็นการเล่าเรื่องความรู้สึกนึกคิด ซึ่งมีหลายบทความ ที่เมื่อกลับเข้าไปนั่งอ่านด้วยตนเอง ยังนึกว่า เขียนไปได้อย่างไรเหมือนกัน ซึ่งขึ้นอยู่กับสภาวะที่เป็นความสงบในขณะที่เขียน เนื้อแท้นั้นคือการเดินทางจากภายใน สื่อสารให้ท่านผู้มีเกียรติฟัง เพราะท่านคือผู้มีเกียรติสำหรับกระผม ที่ให้เกียรติในการติดตามเรื่องราว ขอขอบพระคุณมากครับ มีโอกาสเดินทางเข้ามา ณ ที่แห่งนี้ใหม่ ขอเรียนเชิญเข้ามาร่วมเสวนา ด้วยอักษรเพียงไม่กี่คำ ไม่กี่ประโยค สามารถสร้างพลังใจให้กับผู้ผ่านทางมาพบเห็น และที่สำคัญ สร้างพลังใจให้กับกระผมได้ด้วยความดีใจอย่างยิ่งขอรับ

.....

ขอบพระคุณมากครับ