เมื่อแปดเก้าปีก่อนเป็นโรคนอนไม่หลับอย่างรุนแรงเลยล่ะ ยิ่งระยะเวลาถัดมาไปเรียนหนังสือ และดันเรียนสองสาขาไปพร้อมกัน ทำให้นอนน้อย ด้วยความที่ทำงานหนักมากในเรื่องการเรียน บางวันไม่นอนเลยก็มี...
จนอยู่มาวันหนึ่งร่างกายรับไม่ไหว มันไม่เพียงแต่ร่างกายเท่านั้น "สภาพจิตใจด้วย" กลายเป็นความทุกข์ที่รบกวนวิถีชีวิตตนเอง และส่วนตัวไม่เชื่อในเรื่องการทานยานอนหลับ จึงไม่แตะยาเลย แต่มาอาศัยเยียวยาตนเองด้วยวิถีแห่งธรรมชาติบำบัด
"ฝึกนอน" จนถึงวันนี้สามารถนอนแบบสับสวิทช์ได้ คือ หากว่าจะนอนก็สามารถกำหนดให้ตนเองหลับได้
- ต้องเลือกเวลาที่เข้านอน เช่นตอนที่ฝึกใหม่ๆ กำหนดสามทุ่ม ก็จะเข้านอนสามทุ่มทุกวัน ไม่อ่านหนังสือ ไม่ฟังเพลง ไม่ดูทีวี และที่สำคัญหยุดความคิด
- หยุดความคิด ทำอย่างไรล่ะ ก็มาฝึกฝนการหายใจสิ...หายใจเข้าสบาย หายใจออกสบายปล่อยแขนขาให้สบาย ทำความรู้สึกผ่อนคลายส่วนต่างๆ หายใจเข้าลึกๆ หายใจออกยาวๆ สบาย
- คล้ายกับการฝึกสมาธิท่านอน...
- ไม่ต้องนำสิ่งใดมาพิจารณา
เยียวยาตนเองเรื่องการนอนนี่ตนเองใช้เวลาประมาณเกือบสองเดือน ช่วงสัปดาห์แรกนี่ทรมาณมาก แต่ด้วยความที่ตนเองมีความอดทนสูง จึงไม่ยอมละถอยจากเส้นทางการฝึกฝนนี้
ทุกวันนี้อยากนอนเวลาไหนหรือตื่นเวลาไหน ไม่มีปัญหาเลยค่ะ กำหนดได้ในร่างกายตนเอง...
เข้าใจผู้เขียน...อย่างซึ้งใจเลยค่ะว่าอาการนอนไม่หลับนี่มันทุกข์เพียงใด